Meisjes in Pakistan empoweren met mensenrechten
De Republiek Pakistan werd in 1947 gesticht met een grondwet die voorziet in fundamentele rechten. Misstanden zoals illegale detentie, geweld tegen vrouwen en meisjes en discriminatie van religieuze minderheden hebben burgers echter hun mensenrechten ontzegd.
Mansoor Khoso, een gepassioneerde mensenrechtenactivist en leerkracht, brengt hier verandering in door mensenrechteneducatie naar Pakistaanse scholen te brengen.
Gedreven door zijn eigen strijd om hoger onderwijs te volgen, heeft hij zijn leven gewijd aan het opbouwen van een degelijk onderwijssysteem in Pakistan, vooral voor jonge meisjes aan wie nog steeds onderwijs wordt ontzegd. Denk bijvoorbeeld aan Malala Yousafzai’s verhaal; ze werd aan de linkerkant in haar hoofd geschoten omdat ze zich publiekelijk uitsprak namens meisjes en hun recht om te leren.
“Meisjes zijn de ruggengraat van hun huishouden”, zegt Mansoor. “Eén opgeleide vrouw kan een heel gezin veranderen.”
Mansoor werd leerkracht op een basisschool en realiseerde zich al snel de obstakels die hij zou moeten overwinnen. Zelfs vóór de pandemie zaten meer dan 5 miljoen kinderen van basisschoolleeftijd in Pakistan niet op school, van wie de meesten meisjes waren.
“Er is een gebrek aan onderwijsfaciliteiten voor meisjes en een gebrek aan bewustzijn van de noodzaak om hen onderwijs te geven”, deelt Mansoor. “Mensen in mijn land geloven dat onderwijs een kwestie van het lot is en geen fundamenteel recht. Dit maakt het moeilijk om mensen ervan te overtuigen hun kinderen, vooral hun dochters, naar school te sturen.”
Toen Mansoor echter de website van Youth for Human Rights International vond, wist hij dat hij de middelen had die hem zouden helpen zijn droom te verwezenlijken. Hij bestelde onmiddellijk het Mensenrechten Onderwijspakket en voegde de materialen toe aan het reguliere schoolcurriculum, waardoor de studie van mensenrechten een integraal onderdeel werd van de leerervaring van zijn leerlingen. “Nu weten al mijn leerlingen dat vrouwen evenveel recht hebben op onderwijs, eigendom en leven als mannen”, zegt Mansoor.
Hij deelt het verhaal van Eman, een jong meisje dat was gestopt met school omdat er in haar dorp geen onderwijsfaciliteiten waren na het vijfde leerjaar. Nadat Mansoor haar had voorgelicht over het belang van onderwijs, besloot ze bij haar grootmoeder te gaan wonen, waar ze toegang had tot verder onderwijs. Ze zit nu in het tiende leerjaar.
“Er is nog veel werk te doen. Maar ik ben van plan het onderwijspakket te gebruiken om nog veel meer mensen te leren over hun rechten”, zegt Mansoor. “Mijn droom is dat ik op een dag een school voor hoger onderwijs voor meisjes in mijn omgeving zal oprichten.”
Als je leerkracht bent zoals Mansoor, bestel dan je Mensenrechten Onderwijspakket en help mee om mensenrechteneducatie in jouw omgeving werkelijkheid te maken.
