Van slachtoffer van onderdrukking tot voorvechter van de rechten van iedereen
In de jaren 1980 werd de kindertijd van Haetham Abdul-Razaq verstoord door de plotselinge verdwijning van zijn vader. Er werd aangenomen dat hij dood was. De jonge jongen maakte de acht jaar durende oorlog tussen Irak en Iran mee. Hij maakte de gevolgen mee van de eerste Golfoorlog
In 2005 kreeg Abdul-Razaq de kans om naar de Verenigde Staten te verhuizen. Hij was verbaasd over de vrijheid en democratische praktijken die hij zag. Hij verhuisde naar Texas, waar hij ging studeren en promoveerde in cultuur, geletterdheid en taal. Omdat hij zich betrokken voelde bij de gemeenschap, werd hij universitair docent, vrijwilliger in gemeenschapswerk en voorlichter over mensenrechten. Nu is hij ook voorzitter van de United for Human Rights Afdeling van San Antonio, Texas.
“Tijdens mijn ervaringen met verschillende culturen, systemen en groepen mensen, realiseerde ik me dat er één gemeenschappelijk en fundamenteel principe is dat essentieel is voor het welzijn en de welvaart van mensen én voor de bescherming van hun waardigheid, verschillen en talenten. Dat principe is geloven in mensenrechten, ze uitdragen en ze in de praktijk brengen om de wereld te verbeteren”, zei Abdul-Razaq.
Om dit werkelijkheid te maken, is Abdul-Razaqs huidige strategie mensenrechten onder de aandacht brengen bij de mensen in zijn eigen kring, in zijn gemeenschap en in de samenleving als geheel. Hij doet dit door mensen te onderwijzen over de betekenis en het belang van de 30 artikelen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) van de Verenigde Naties en de noodzaak om die toe te passen, met als ultieme doel mensenrechten te verankeren in ons dagelijks gedrag in plaats van ze alleen maar een luxe onderwerp van discussie te laten zijn.
Welke materialen gebruikt hij? De educatieve materialen van United for Human Rights, die hij opneemt in het lesplan van zijn universitaire vakken om studenten te onderwijzen over de UVRM. Hij gebruikt deze om een verband te leggen tussen sociale structuur, sociale interactie en mensenrechten. Door discussies zijn de 30 rechten niet langer slechts woorden op een stuk papier, maar worden ze kleurrijk en levendig in de belevingswereld van studenten.
“Van de 30 fundamentele mensenrechten is het recht op leven het recht dat er voor mij het meest uitspringt”, zei een van zijn studenten. “Onder dit meest fundamentele mensenrecht hebben we het recht op leven, vrijheid en veiligheid van de persoon. Ik denk dat dit recht nu nog belangrijker is dan het ooit is geweest, vooral als je kijkt naar ons land en zijn toekomst.”
Een ander zei: “Ik geloof dat het recht op cultuur en kunst mij het meest aanspreekt. Als muzikant heeft dit recht mij persoonlijk geholpen bij het creëren en uitbrengen van muziek. Ik heb me nooit zorgen hoeven maken dat mijn werk en mijn creatie van mij zouden worden afgenomen. Het is beschermd, wat er ook gebeurt, en ik geloof dat dit een geweldige zaak is in onze samenleving.”
Een van de uitdagingen waar Abdul-Razaq voor staat, is dat mensenrechten als vanzelfsprekend worden beschouwd. Sommige mensen zijn zich niet bewust van schendingen van mensenrechten, omdat ze geloven dat mensenrechten in onze samenleving dagelijks worden geïdentificeerd en toegepast. Om deze uitdaging het hoofd te bieden, identificeert hij mensenrechtenschendingen, subtiele of ernstige, om het belang van het beschermen van de rechten van anderen uit te leggen.
Abdul-Razaq zegt: “De United for Human Rights-materialen zijn een uitstekende hulp die mijn missie hebben vergemakkelijkt. De kwaliteit van de materialen ging verbazingwekkend genoeg gepaard met eenvoud. We hadden geen probleem om de materialen aan experts, studenten, jongeren of zelfs iemand met minder kennis van mensenrechten te presenteren. De handleiding voor instructeurs was nuttig bij het trainen van mensen om een lezing, een evenement of een discussie over mensenrechten te organiseren.
Bescheiden gezegd, hebben we zoveel geweldige dingen bereikt. Maar als ik één ding moet kiezen, dan is dat de oprichting van een United for Human Rights Afdeling in de regio San Antonio: het Alamo Chapter of Human Rights!”
Via zijn werk in de gemeenschap en voor non-profitorganisaties werkt Abdul-Razaq samen met individuele mensen, docenten, ambtenaren, activisten, groepen en organisaties om het bewustzijn over mensenrechten te vergroten, en moedigt hij anderen aan om het verband te zien tussen de UVRM en andere belangrijke beleidsmaatregelen en werkwijzen.
